Sevgili Komsufirin ziyaretçileri, bugün “Büyük karma nedir” konusunda bilinmesi gerekenleri ele alıyoruz.
Kayseri’nin Sessiz Sokaklarında Başlayan Düşüncelerim
Kayseri’de akşamlar hep biraz erken çöker. Gün daha tam bitmemiş gibi hissedersin ama hava kararmıştır bile. Sokak lambaları yanar, rüzgâr Erciyes’ten aşağı doğru ince ince iner. O anlarda yürümeyi seviyorum. Çünkü kafamın içi o kadar kalabalık oluyor ki, dışarıdaki sessizlik bana ilaç gibi geliyor.
25 yaşındayım. Günlük tutmaya lise zamanlarından beri devam ediyorum. Her defterimde aynı sorular var aslında: İnsan neden kırılır? Neden bazı şeyler hiç hak etmediğin halde senin başına gelir? Ve en önemlisi… yapılan hiçbir şey gerçekten karşılıksız kalmaz mı?
Son zamanlarda sürekli aklıma takılan bir şey var: Büyük karma nedir?
Bunu bir kitapta okumuş gibi değil, hayatın içinde çarpa çarpa öğrendim sanki. İnsanların söyledikleriyle yaptıkları arasındaki farkı izlerken, sessizce büyüyen bir şey gibi içime yerleşti.
Bir Dostluğun Sessizce Çatlaması
Üniversiteden yakın bir arkadaşım vardı. Adı Burak’tı. Aynı sıralarda oturduk, aynı sınavlara girdik, aynı kantin köşelerinde aynı kahveyi içtik. Hayatımın en zor dönemlerinde bile yanımdaydı gibi hissederdim.
Ta ki bir gün, hiçbir şey olmamış gibi arkamdan konuştuğunu öğrenene kadar.
Başta inanmadım. Çünkü insan en çok güvendiği kişiye inanmak ister. Ama sonra bazı mesajlar, bazı cümleler, bazı yarım kalan konuşmalar birleşince gerçek ortaya çıktı.
O gün içimde bir şey kırıldı. Ama bağırmadım. Sadece sustum.
Evime döndüğümde defterimi açtım ve uzun uzun yazdım. O gece şu cümleyi kurmuşum:
“İnsan en çok dost sandığı yerden yaralanınca, içindeki dünya biraz eksiliyor.”
O anda anlamadığım bir şey vardı. O da şuydu: Hayat sadece kırılmayı öğretmiyor, beklemeyi de öğretiyor.
Günlüklerimde Büyüyen Soru: Büyük Karma Nedir?
Zaman geçti. Burak hayatımdan tamamen çıkmadı ama eski yerinde de kalmadı. Aramızdaki şey görünmez bir duvara dönüştü.
Ben ise her şeyi yazmaya devam ettim. Çünkü yazmadığımda içimde büyüyen şey beni boğuyordu.
İşte o dönemlerde sürekli aynı soruyu yazdım defterlerime:
Büyük karma nedir?
İnsanların başına gelen iyi ya da kötü şeylerin bir karşılığı var mı gerçekten? Yoksa her şey sadece rastlantı mı?
Bir gün Kayseri’de Cumhuriyet Meydanı’nda otururken yaşlı bir adam yanıma oturdu. Elinde ekmek vardı, güvercinlere atıyordu. Hiç tanımadığım bu adamla konuşmaya başladım.
Ona içimdeki karma sorusunu sormadım ama o sanki hissetmiş gibi konuştu:
“Evlat,” dedi, “hayat gecikir ama unutmaz.”
O cümle beynime kazındı.
İhanetin Sessiz Yankısı
Burak’la olan mesele büyümedi. Kavga etmedik, hesap sormadım. Ama aramızdaki bağ sessizce bitti.
Birkaç ay sonra ortak bir arkadaşımızdan haber aldım. Burak iş bulamamış, girdiği birkaç ortamda da aynı tavırları yüzünden dışlanmıştı. Bunu duyduğumda garip bir şey hissettim.
Sevinç değildi. İntikam hissi hiç değildi.
Daha çok… içe çöken bir sessizlikti.
O an ilk kez şunu düşündüm: Eğer karma varsa, bu böyle mi çalışıyor?
Ama sonra kendimi durdurdum. Çünkü insan her olayı hemen bir “ceza” ya da “ödül” olarak görmek isterse, hayatı yanlış okumaya başlar.
Yine de içimde bir şey fısıldıyordu:
“Hiçbir şey kaybolmuyor.”
Kalbimin İçinde Dönen Fırtına
O dönemlerde aile içinde de zor günler yaşadım. Babam iş yerinde sıkıntılar yaşıyordu. Evdeki hava ağırdı. Annem sessizleşmişti. Ben ise her şeyi içime atıyordum.
Bir gece mutfakta otururken annem bana baktı ve sadece şunu dedi:
“Sen çok değiştin.”
Ne cevap vereceğimi bilemedim. Çünkü haklıydı. Ama nasıl değiştiğimi ben de tam bilmiyordum.
İçimde sürekli bir sorgulama vardı. İnsanlar neden incitiyor? Ve neden bazı insanlar hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam ediyor?
Defterime yazdığım cümleler bile sertleşmişti.
Ama o sertliğin altında kırılgan bir şey vardı: umut.
Çünkü içten içe şuna inanmak istiyordum:
Bir denge olmalıydı.
Küçük Bir Olayın Her Şeyi Değiştirmesi
Sizin İçin Seçtik: Bir insan neden kaygılı bağlanır ?
Bir gün markette sıra beklerken önümdeki kadın parasını düşürdü. Eğilip topladım ve uzattım. Bana teşekkür ederken gözleri doldu.
“Son zamanlarda herkes o kadar acımasız ki,” dedi.
O cümle basit bir an gibi görünüyordu ama içimde bir yere dokundu.
O akşam defterime şunu yazdım:
“Belki de büyük karma dediğimiz şey, insanların birbirine bıraktığı izlerin toplamıdır.”
O an bir şey fark ettim. Karma, sadece kötü olanın karşılık bulması değildi. İyi olanın da kaybolmamasıydı.
Büyük Karma Nedir? İçimde Yavaş Yavaş Oturan Cevap
Zaman geçtikçe Burak’la ilgili hislerim değişti. Ona karşı öfkem azaldı. Yerini daha sakin bir anlayış aldı.
Bir gün onu uzaktan gördüm. Tek başına yürüyordu. Eski halinden farklıydı. Daha sessiz, daha içine kapanık.
Yanına gitmedim.
Ama o an içimde tuhaf bir şey oldu. Ne acıma ne de gurur… sadece insan olmanın ağırlığı.
O gece defterime uzun bir şey yazdım:
“Büyük karma nedir? Belki de herkesin kendi içinde taşıdığı ve bir gün kendi yolunu bulan görünmez bir denge.”
Artık karma benim için bir ceza sistemi değildi. Bir hesap defteri hiç değildi.
Daha çok… insanın yaptığı her şeyin, bir şekilde onun iç dünyasında iz bırakmasıydı.
Kayseri’nin Soğuk Gecelerinde Gelen Farkındalık
Kış geldiğinde Kayseri daha sert olur. Rüzgâr sokak aralarına daha keskin girer. O günlerden birinde Erciyes’in karla kaplı görüntüsüne bakarken uzun süre düşündüm.
Hayatımda olan şeyleri tek tek hatırladım.
Kırıldığım anları.
Kırdığım anları.
Sustuklarımı.
Ve susturulduklarımı.
Hepsi bir araya gelince şunu fark ettim:
Hiçbiri boşuna yaşanmamıştı.
İçimdeki Dengenin Sessizce Değişmesi
Artık daha farklı bakıyorum insanlara. Herkesin bir yük taşıdığını düşünüyorum. Ve kimsenin hikâyesi dışarıdan göründüğü gibi değil.
Burak’ı da artık bir “ihanet” olarak değil, hayatımda bir dönemeç olarak görüyorum.
Annemi daha çok dinliyorum. Babamın sessizliğini daha çok anlamaya çalışıyorum.
Ve en önemlisi, kendimi daha çok duyuyorum.
Bazen geceleri defterimi açıyorum ve sadece yazıyorum. Soru sormadan. Cevap aramadan.
Ama bir cümle hep geri dönüyor:
Büyük karma nedir?
Belki de artık cevabı biliyorum.
Belki de karma, hayatın bize geri verdiği şey değil.
Bizim hayata bıraktığımız izlerin, bir gün bize dönme şekli.
Sonuç Gibi Değil, Devam Gibi
Okumaya Değer: Bükre isminin kurandaki anlamı nedir ?
Şimdi geriye dönüp baktığımda şunu görüyorum: hiçbir şey tam anlamıyla bitmiyor. Her şey bir şekilde devam ediyor. İnsanlar değişiyor, yollar ayrılıyor, duygular dönüşüyor.
Ama içimde bir şey sabit kaldı:
Hayatın adaleti, bağırarak değil, sessizce işliyor.
Ve ben Kayseri’nin soğuk sokaklarında yürürken artık bunu daha net hissediyorum.
“Büyük karma nedir” konusunu beğendiyseniz Komsufirin sayfamızdaki diğer makalelerimize de göz atmanızı öneririz.